28 فوریه 2025- محققان در این مطالعه ی آینده نگر نقش فاکتور رشد فیبروبلاست 23 (FGF23) را به عنوان یک نشانگر زیستی اولیه برای پیش بینی شروع بیماری کلیوی دیابتی (DKD) برجسته کردند.

این مطالعه که در Diabetes, Obesity and Metabolism منتشر شد، نشان داد که سطح فاکتور رشد فیبروبلاست 23 سرم ممکن است به عنوان یک بیومارکر مستقل برای تشخیص زودهنگام بیماری کلیوی دیابتی (DKD) عمل کند. محققان مشاهده کردند که افزایش سطح FGF23 با پیشرفت بیماری کلیوی مرتبط است و می تواند دقت پیش بینی غربالگری سنتی را بهبود بخشد.

بیماری کلیوی دیابتی، یکی از عوارض شایع دیابت، یکی از علل اصلی بیماری مزمن کلیه و نارسایی نهایی کلیه در سراسر جهان است. تشخیص و مداخله زودهنگام در کند کردن پیشرفت بیماری و جلوگیری از پیامدهای شدید بسیار مهم است. در حالی که نشانگرهای زیستی سنتی مانند آلبومینوری و نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) به طور گسترده برای تشخیص DKD استفاده می شود، آنها اغلب آسیب کلیه را در مراحل دیرتر تشخیص می دهند.FGF23 ، یک هورمون فسفاتوریک مشتق از استخوان است که در تنظیم متابولیسم مواد معدنی و پیشرفت بیماری مزمن کلیوی نقش دارد. شناسایی FGF23 به عنوان یک پیش ‌بینی ‌کننده مستقل DKD یک راه امیدوارکننده برای ارزیابی ریسک و استراتژی‌ های پیشگیرانه زودتر ارائه می ‌کند.

با توجه به پیشینه فوق، دکتر Weiping Jia، و همکارانش از دانشگاه شانگهای Jiao Tong در چین، در یک مطالعه کوهورت آینده نگر مبتنی بر جامعه، به بررسی رابطه بین FGF23 و بیماری کلیه دیابتی پرداختند.

برای این منظور، محققان داده‌های 1614 فرد مبتلا به دیابت را در ابتدا تجزیه و تحلیل کردند که از میان 7230 شرکت ‌کننده انتخاب شده بودند که یک بررسی پیگیری 4.6 ساله را تکمیل کردند. سطح پایه سرمی FGF23 با استفاده از روش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چندگانه و ترتیبی برای ارزیابی ارزش اخباری FGF23 برای بروز بیماری کلیوی دیابتی انجام شد.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

•  سطح پایه سرمی FGF23 یک افزایش اولیه ای را در سیر بیماری کلیوی دیابتی (DKD) نشان داد و با پیشرفت بیماری همچنان افزایش یافت.

•  تغییرات معنی داری در سطح کلسیم و فسفر سرم مشاهده نشد.

•  طی یک پیگیری 4.6 ساله، 198 فرد مبتلا به دیابت دچار DKD شدند.

•  افزایش سطح پایه FGF23 به طور قابل توجهی با افزایش خطر ابتلا بهDKD (نسبت شانس 1.290)، حتی پس از تنظیم برای عوامل خطرمعمول DKD مرتبط بود.

•  ارتباط بین FGF23 و DKD به ویژه در افراد با شاخص توده بدنی پایین تر (کمتر از 24 کیلوگرم بر متر مربع)، کنترل ضعیف قند خون(HbA1c  مساوی یا بیشتر از 7%) و مدت کوتاه تر ابتلا به دیابت (<5 سال) قوی بود.

•  مدل ‌های مبتنی بر FGF23 عملکرد پیش‌ بینی ‌کنندگی قوی آن را برای خطر DKD نشان دادند و نسبت به مدل ‌های عوامل خطرسنتی DKD بهبود قابل ‌توجهی را نشان دادند.

این یافته ‌ها افزایش تدریجی سطح سرمی FGF23 را در مراحل اولیه بیماری کلیوی دیابتی(DKD) ، و ارتباط قابل ‌توجه این افزایش را با خطر بروز DKD نشان داد. این مطالعه نشان داد که FGF23 ممکن است یک نشانگر زیستی مستقل قابل اعتماد برای پیش بینی خطر DKD و تسهیل شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر باشد.

علاوه بر این، محققان در این مطالعه بر کاربرد بالقوه بالینی FGF23 در بهبود استراتژی های غربالگری DKD تاکید نمودند. محققان نتیجه گیری کردند که تحقیقات بیشتر برای کشف مکانیسم های علّی، مسیرهای زمینه ای و پیامدهای بالینی FGF23 در پیشرفت DKD ضروری است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/study-identifies-fgf23-as-an-early-biomarker-for-diabetic-kidney-disease-risk-143355